Seisa
Seisa to narzędzie działające na Twoim własnym komputerze, które pomaga ocenić, czy adresowi IP, linkowi, raportowi DMARC lub e-mailowi można ufać, a także umożliwia zgłaszanie nadużycia do AbuseIPDB.
Seisa 2.7.1
Dokumentacja w języku polskim
https://github.com/arcymonek/seisa/tree/main/docs/pl
Do czego się przydaje
- Dostałeś dziwnego e-maila i nie wiesz, czy to oszustwo. Seisa rozbiera go na części i tłumaczy krok po kroku, skąd naprawdę przyszedł.
- Ktoś skanuje Twój serwer albo łączy się z niego dziwny adres. Seisa sprawdza go w kilku źródłach naraz i podaje jedną ocenę ryzyka.
- Chcesz wiedzieć, kto wysyła pocztę w imieniu Twojej domeny. Seisa czyta raporty DMARC (podsumowania od dostawców poczty) i pokazuje to czytelnie.
- Chcesz zgłosić nadużycie do AbuseIPDB, ale nie chcesz się w tym gubić. Seisa przygotuje zgłoszenie i sprawdzi je, a wysłanie zawsze zależy od Ciebie.
Co potrafi
- IP: sprawdza adres IP lub domenę w kilku źródłach naraz i łączy wyniki w jedną ocenę ryzyka 0-100.
- URLScan: zleca urlscan.io otwarcie podejrzanego linku za Ciebie i zwraca raport ze zrzutem ekranu, więc sam nie musisz tam wchodzić.
- DMARC: czyta raporty DMARC Twojej domeny i pokazuje, kto wysyła pocztę w Twoim imieniu.
- Email: wyjaśnia podejrzany e-mail krok po kroku: fakty obliczone lokalnie i opcjonalna lekcja od modelu językowego.
- AbuseIPDB: przygotowuje, sprawdza i, po Twoim kliknięciu, wysyła zgłoszenie nadużycia nadawcy e-maila.
- Historia: Twoje ostatnie sprawdzenia, skany, analizy i zgłoszenia w jednym miejscu.
- Logi i Info: błędy usług, wersja, klucze API, limity, język i wygląd.
Interfejs jest po polsku i po angielsku.
Klucze API: czym są i po co Seisie
Seisa sama nie ma bazy zagrożeń. Żeby ocenić adres IP czy link, pyta o niego wyspecjalizowane usługi, takie jak VirusTotal, urlscan.io, AbuseIPDB czy GreyNoise.
Każda z nich chce wiedzieć, kto pyta, więc wydaje użytkownikowi klucz API: długi kod, który działa jak imienna karta wstępu. Zakładasz darmowe lub płatne konto w danej usłudze (ceny i limity ustala ona sama), kopiujesz klucz i wklejasz go w zakładce Info. Seisa zapisuje go w pliku .env na Twoim komputerze i od tej chwili pyta tę usługę w Twoim imieniu.
Żeby Seisa działała w pełni, potrzebuje kluczy do usług, z których chcesz korzystać: bez klucza do usługi ta usługa jest po prostu pomijana, a pozostałe działają dalej.
- Zakładka URLScan nie zadziała bez klucza urlscan.io.
- Wysyłanie zgłoszeń do AbuseIPDB wymaga klucza AbuseIPDB.
- Zakładka IP daje najlepszą ocenę, gdy ma kilka kluczy naraz, bo porównuje kilka źródeł.
- WHOIS, RDAP i DNS (publiczne rejestry mówiące, kto jest właścicielem adresu lub domeny) działają bez klucza.
- Lekcja od modelu językowego wymaga klucza OpenRouter i jest płatna za użycie. Bez niego nadal masz pełną analizę e-maila obliczoną przez program.
Nie musisz zbierać wszystkich kluczy naraz. Zacznij bez żadnego, a kolejne dodawaj wtedy, gdy zechcesz włączyć następną usługę. Zakładka Info pokazuje, który klucz jest ustawiony, a który nie, ale nigdy nie pokazuje samego klucza. Pełna lista usług i miejsc, gdzie zdobyć klucze, jest w README projektu.
Prywatność: działa u Ciebie, nie u kogoś
To najważniejsza cecha Seisy. Narzędzie do analizy podejrzanych wiadomości nie powinno samo być kolejnym miejscem, gdzie te wiadomości wyciekają.
- Lokalnie. Seisa nasłuchuje tylko na adresie
127.0.0.1, czyli jest dostępna wyłącznie z Twojego komputera. Nie ma konta, telemetrii ani sprawdzania aktualizacji. - Nic bez Twojego kliknięcia. Nic nie trafia do usługi zewnętrznej, dopóki o to nie poprosisz. Jest jeden opisany wyjątek: sprawdzenie adresu IP w formularzu zgłoszenia, i tylko jeśli masz klucz AbuseIPDB.
- Fakty pochodzą z kodu, nie z AI. Adres nadawcy, trasę poczty i wyniki SPF, DKIM i DMARC (testy pokazujące, czy wiadomość naprawdę pochodzi z domeny, za którą się podaje) liczy zwykły program. Model językowy tylko je tłumaczy. Powód: treść e-maila pisze potencjalny oszust, a model może dać się zwieść ukrytym poleceniom w tekście. Kod nie da się przekonać.
- Domyślnie nieufnie. Linki z e-maili nigdy nie są klikalne, a niczego z wiadomości nie otwiera się ani nie pobiera.
- Zgłoszenia ręcznie. Zgłoszenie do AbuseIPDB wychodzi dopiero po Twoim kliknięciu i po twardych sprawdzeniach.
Pełną listę tego, co opuszcza komputer, przy której akcji i do kogo, znajdziesz w dokumencie o prywatności.
Jak zacząć
Potrzebujesz macOS lub Linuksa, Pythona 3.11 lub nowszego (instalator powie, jeśli brakuje) i przeglądarki.
git clone https://github.com/arcymonek/seisa.gitcd seisabash install.sh./seisa.shInstalator przygotowuje prywatne środowisko Pythona i plik ustawień. Ostatnie polecenie uruchamia Seisę i otwiera przeglądarkę pod adresem http://127.0.0.1:54321.
Nie masz gita? Pobierzesz ZIP, a opis jest w instrukcji obsługi.
Seisa 2.7.1
Dokumentacja w języku polskim
https://github.com/arcymonek/seisa/tree/main/docs/pl
Wypróbuj bez żadnego klucza. Zaraz po instalacji możesz wczytać raport DMARC, wkleić źródło e-maila i kliknąć "Analizuj bez LLM" albo sprawdzić adres IP (WHOIS, RDAP i DNS odpowiadają bez klucza). Każdy klucz dodany później włącza jedną usługę więcej: VirusTotal, urlscan.io, AbuseIPDB i inne.
Co warto wiedzieć
- Windows nie jest obsługiwany bezpośrednio (może działać przez WSL, ale nie było to testowane).
- Część źródeł wymaga własnych kluczy API. Zakładasz konto u danej usługi, a Seisa pokazuje, gdzie kliknąć.
- Model językowy jest opcjonalny i płatny za użycie (przez OpenRouter). Bez niego dostajesz całą analizę deterministyczną.
- To projekt hobbystyczny rozwijany przez jedną osobę, więc odpowiedź na zgłoszenie może potrwać kilka dni.
- Kod, testy i dokumentacja powstają z pomocą Claude Code, asystenta AI od Anthropic, pod moim kierunkiem. Ja decyduję, sprawdzam działanie i odpowiadam za wydania.
Zrzuty ekranu
Seisa - zrzuty ekranu
Wolne oprogramowanie
Seisa jest na licencji GPL-3.0-or-later: możesz z niej korzystać, zmieniać ją i udostępniać, również komercyjnie, a zmodyfikowana wersja musi zostać na tej samej licencji razem ze źródłami.
Pomóc możesz bez programowania: zgłoś błąd albo coś niejasnego, popraw zdanie w dokumentacji, ulepsz tekst w interfejsie albo wybierz zadanie z etykietą good first issue. Zacznij od zasad współpracy.